ز سرشک دیده خاک عرفات را بشویم

    از ویکی تراث
    ز سرشک دیده خاک عرفات را بشویماز غلامرضا سازگاردر قالب غزلموضوع: امام عصر(ع)
    ز سرشک دیده خاک عرفات را بشویمبه منا و یا به مشعر به کجا تو را بجویم؟
    تو اگر به من‌کنی پشت، چه ‌کسی به من‌کند رو؟من اگر به تو نگویم به که درد خود بگویم؟
    اگرم ز در برانی دگر آبرو ندارمبه خدا نمی‌گذاری که بریزد آبرویم
    به گناه بی‌شمارم، ز تو سخت شرمسارمخجلم از این که حتی نمی‌آوری به رویم
    من اگر تو را ندیدم تو به من گشای چشمیچه شود به یک نگاهت بدهند شستشویم؟
    تو کنار من نشستی و من از تو دور ماندمقدمت به روی چشمم قدمی بیا به سویم
    من اگر سیاه رویم تو تمام چشم لطفیبه سیاهی‌ام نبینی که سفید گشته مویم
    ز هوا پرم درونم چو درون طبل خالی استتو بیا و اکتفا کن ز کرم به های و هویم
    تو به من تبسمی کن تو ز من بپرس حالیکه تمام عرض حالم شده عقده در گلویم
    نگهی به «میثمت» کن که بوَد چو جام خالیچه شود اگر بریزی تو شراب در سبویم